|
|
|
- 5 - |
|
Από την ανάκριση που γίνεται στον Καπτ-Μιχάλη και τους υπόλοιπους του πληρώματος, (κάποιοι απ’αυτούς μιλούν πολύ καλά γερμανικά), ο Ντέτμερ μαθαίνει τις λεπτομέρειες του ταξιδιού του βαποριού, τον προορισμό, αλλά και στοιχεία που έδινε το βρετανικό πολεμικό ναυτικό στα φορτηγά, για τις διαδικασίες πλεύσεις, προκειμένου να αποφύγουν εχθρικές επιδρομές. Ο έλληνας καπετάνιος, όταν εξέπλευσε από Μομπάσα, ρώτησε αν στην περιοχή υπάρχουν γερμανικά πειρατικά. Η απάντηση που πήρε ήταν πως δεν υπάρχει κανένα. ΄Ετσι ακολουθώντας τις οδηγίες, ταξίδευε βράδυ με τα φώτα αναμένα, ώστε να μην αποτελέσει στόχο για ξαφνικά πυρά, αλλά και να δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για πλοίο ουδέτερης ζώνης. Κάποιες φορές τον είχαν σταματήσει βρετανικά πολεμικά, ζητώντας του να δώσει αναφορά και προφανώς το ίδιο πίστευε ότι συνέβαινε και τώρα. Μόνο που ο Ντέτμερ και το Κόρμοραν αποτελούσαν την εξαίρεση που επιβεβαίωνε τον κανόνα.
Με τα πληρώματα των πλοίων που είχε βυθίσει στριμωγμένα, περίπου 86 ψυχές, το Κόρμοραν προχωρεί για ανεφοδιασμό, από το εφοδιαστικό πλοίο «Κέλμερλαντ» στο οποίο έχει σκοπό να παραδώσει τους αιχμαλώτους και να τους οδηγήσει στην Ευρώπη, στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο γερμανός πλοίαρχος, δεν ήθελε να αφήσει σε κανέναν από τους ναυαγούς την πιθανότητα να ξεφύγει, φοβούμενος, πως θα αποκάλυπταν τον τρόπο που σχεδίαζε τις επιδρομές του στα διερχόμενα πλοία. Σημείο συνάντησης με το «Κέλμερλαντ» επιλέγεται το «Πόιντ Μάριους», έξω από το Cape Leeuwin ,πίσω από το Πέρθ, στο βορειοδυτικό άκρο της Αυστραλίας. Πρέπει να πλεύσει Νοτιο-δυτικά και να διασχίσει ολόκληρο τον Ινδικό ωκεανό, για να φτασει εκεί. Ενημερώνει σαν ημερομηνία άφιξης το πρωί της 16ης Οκτωβρίου 1941. |
|
Το «Κόρμοραν» |